SŁAWNY W MĘCZENNIKÓW GRONIE, * Wojciechu, polski Patronie, * Za swe prace i cierpienia, * Przyjmij od nas dziękczynienia.

2. Wielbimy cię wszyscy społem, * Wyznawając Apostołem * Czechów, Morawców, Polaków, * Węgrów, Ślązaków, Prusaków.

3. Zaraz od pierwszej młodości * Ćwiczyłeś się w pobożności, * Biorąc nauki z ochotą, * Łączyłeś naukę z cnotą.

4. Skąd dla wielkich cnót twych wagi * Zostajesz biskupem Pragi, * Do katedry wjeżdżasz cichym, * Ubogim, na koniu lichym.

5. Słowy równie jak przykładem, * Pasterza dobrego śladem * Pasiesz trzodę powierzoną, * Aby nie była zgubioną.

6. Czujnyś, pilny i starowny, * Przystępny, z każdym rozmowny, * Na ubogich litościwy, * Za krzywdy swoje niemściwy.

7. Dla złości rzucasz prażanów, * Idziesz nawracać poganów, * W Węgrach, w Polsce pozostałych, * Wiernych czynisz, w wierze stałych.

8. Wreszcie dla większej zasługi * Obiegasz Prusów kraj długi * I tam wiarę świętą głosisz, * Za co męczeństwo ponosisz.

9. O Wojciechu, nasz Patronie, * Stawaj nam zawsze w obronie, * A przeważnymi modłami * Racz błagać Boga za nami.

10. Uproś i Bogarodzicę * Maryję, czystą Dziewicę, * By się za nami wstawiała * I Syna swego błagała.

11. O Boże, w Świętych chwalebny, * Których zsyłasz w czas potrzebny, * Daj nam, dla zasług Wojciecha, * Dojść tam, gdzie wieczna pociecha.